کنار پنجره می ایستم

گرمای وجودم را بر شیشه آه می سازم

سر انگشتانم نقش می زند نام تو را

کاش تکرار نشود روزگار درنگ

صبوری می کنم کوچ پرستو را هر بار

نه،اینبار می خواهم با پرستو پی بهار روان شوم

شاید درنگ به تمامی بی معناست

وقتی هنوز مات تولد شکوفه می شوم

مسحور یک نفس نسیم بهاری

چشمانم بهار را تا ته کوچه های خیال

تا اوج درختان سترون دنبال می کند

می بینی؟!

درون خسته ام هنوز تا پی بهار توان دارد

وقتی باران هنوز معنای طراوت گلهاست

وتو!

هر روز در ذهنم پر رنگتر می شوی

چه رویای زیباییست این پرواز

شاید درنگ به تمامی بی معناست!...

من دلم تنگ می شود

برای تو

برای هرآنچه که تکانم می دهد

تـــــا تــامل خـــویش

بـــــــرای خاطراتمان

چیزهایی که تو، توهم می خوانیشان

دلــم کــه تنـــگ می شــود

پای لحظه های خالی از تو

بــساط اشک پهن می کــنم

گوش خیالم را به گذشته می چسبانم

صدایت را از امواج پراکندهی زمان جمع می کنم

پژواک صدایت بر دیوار ذهن می کوبد

پر از آواز می شوم از تو

مگرغیر از این است

که توهم هم وجود دارد؟

باشد ...

به خودم دروغ نمی گویم!

اما به حقیقت دقایق پریشان عاشقی سوگند

دلم برای این توهم تنگ می شود...

زمان گویی دیر کرده باشد،

طاقتش از پاییز طاق شده

خم کوچه زمستان را که رد کند

رد پای تو را می توان دید

برف ها را

برای نفس کشیدن غنچه ها کنار می زنی

قناری را آواز می خوانی

و ...

چکاوک را می سرایی

تجلی واقعیت را در شکوه طبیعت می بینی

چون بهار سبز می رویی

طراوت باران را می باری

تا سرودشادی ها راجاری شوی

امازمان در پاییز قلبم سکوت کرده!

بهیغما برده خاطرات مهربانی را

می دانم نمی شناسی!

همین حوالی در کوچه باغ اندوه!

به نظاره نشسته ام برگریزان دل پاییزی ام را

تهی از هر چه سبزی ،

هر چه لبخند،هر چه زیبایبی

ثانیه ها متفرق نمی شوند،

روزها هفته وار می گذرند

کاش می شد تنهایک نسیم بهاری،

دوستتت دارم میثمم می دونی که

با تو بودن و با تو موندن تنها لذتیه که با منه

عشق تو و  نگاه تو جریانه زندگی منه

همه جا هستی عشقم و من

همه ی زندگیمو پر کردم از تو

از تو و صدات از تو و خاطره هات..

بوی تو بوی خوشبختی منه

بودن تو بهانه ی موندنمه

گرچه نمی دونم پایانه راه چیه

اما مهم نیست مهم تویی و عشقت و

تجربه ی شیرین من از عاشقی با توست که مهمه...